Stulejka

Stulejka to zwężenie napletka, które uniemożliwia lub znacznie utrudnia odsunięcie go z żołędzi prącia. Problem może być wrodzony albo nabyty – np. wskutek: nieprawidłowej higieny, zaniedbań w pielęgnacji w okresie niemowlęcym, stanów zapalnych napletka, żołędzi czy cewki moczowej,

Brak leczenia stulejki może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych i utrudniać życie seksualne.

Rodzaje stulejki

• Stulejka całkowita – napletek w ogóle nie odsłania żołędzi.
• Stulejka częściowa (niepełna) – żołądź można odsłonić częściowo lub tylko w spoczynku; we wzwodzie napletek zaciska się w rowku zażołędnym, co może prowadzić do powstania załupka.

Pierwsze symptomy

• U chłopców do 2. roku życia brak zsuwania napletka jest fizjologią – nie należy odklejać go na siłę.
• Po 3. roku życia brak swobodnego odsłaniania napletka wymaga konsultacji lekarskiej.
• U dorosłych alarmujące jest częściowe zsuwanie napletka i ból przy próbie pełnego odsłonięcia żołędzi.
• Objawy to m.in.: bolesność, problemy z higieną, ryzyko infekcji i bliznowacenia.

Konsekwencje nieleczenia stulejki

• bolesność podczas stosunku i zaburzenia życia seksualnego,
• nawracające zapalenia napletka, żołędzi, cewki moczowej, prostaty,
• zwiększone ryzyko zakażeń u partnerki (np. zapalenie szyjki macicy, pochwy),
• bliznowacenie i zwężenie ujścia cewki moczowej,
• w skrajnych przypadkach zatrzymanie moczu,
• długotrwałe stany zapalne mogą zwiększać ryzyko raka prącia,
• możliwe zaburzenia ejakulacji, a nawet niepłodność.

Leczenie – zabieg stulejki

Jedyną skuteczną metodą leczenia stulejki jest zabieg chirurgiczny (plastyka napletka lub obrzezanie). Wykonywany jest u dorosłych pacjentów powyżej 18. roku życia, w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym.

Dostępne metody zabiegowe:

1. Zabieg klasyczny
2. Zabieg bezkrwawy staplerem (anastomatem)

Przygotowanie do zabiegu

• konsultacja kwalifikacyjna z urologiem,
• wspólne ustalenie metody operacji (klasyczna czy stapler),
• ogolenie okolicy moszny i krocza,
• poinformowanie lekarza o przyjmowanych lekach (szczególnie przeciwkrzepliwych).

Przebieg i rekonwalescencja

• zabieg wykonywany w znieczuleniu miejscowym,
• po operacji zakładany jest opatrunek (zmiana co 24h),
• zalecane utrzymywanie prącia w pozycji pionowej, aby zmniejszyć obrzęk,
• stosowanie antybiotyków i leków przeciwbólowych zgodnie z zaleceniem,
• usunięcie szwów po zagojeniu,
• rehabilitacja napletka (w przypadku plastyki – ćwiczenia odciągania i przyciągania),
• powrót do współżycia możliwy po ok. 4 tygodniach.

Ważne informacje

• Zabieg wymaga kwalifikacji lekarskiej.
• Ostateczna decyzja o metodzie leczenia podejmowana jest wspólnie z urologiem.
• Operacje wykonywane są u dorosłych pacjentów (18+).